Parafia Ewangelicko - Augsburska w Kluczborku
,,Gdybym wiedział, że jutro świat przestanie istnieć, to jeszcze dziś zasadziłbym drzewko jabłoni.''

- Marcin Luter

Kim jesteśmy

Kościół Ewangelicko – Augsburski w Polsce należy do rodziny Kościołów luterańskich. W swojej oficjalnej nazwie nawiązuje do tekstu wyznania wiary złożonego w 1530 roku na sejmie w Augsburgu, stanowiącego także jedną z podstawowych ksiąg wyznaniowych w luteranizmie –
do Wyznania Augsburskiego.
Kościół luterański powstał jako konsekwencja wystąpienia ks. Marcina Lutra 31 października 1517r.
w Wittenberdze, kiedy to na drzwiach kościoła zamkowego przybił 95 tez.
Nawoływały one do odnowy Kościoła Powszechnego (katolickiego) w duchu Ewangelii.
Luter sprzeciwiał się w nich sprzedaży odpustów, a także szeroko występującym nadużyciom w Kościele.
Zamiarem Lutra nie było stworzenie nowego wyznania, ale odnowa istniejącego Kościoła. Swoim wystąpieniem Luter rozpoczął wielką dysputę na temat Kościoła, ale także zapoczątkował okres zwany Reformacją.

Biblijną naukę Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego streszczają 4 zasady:
sola Scriptura – jedynie Pismo;
solus Christus – jedynie Chrystus;
solum Verbum – jedynie Słowo,
sola gratia i sola fide – jedynie łaska i jedynie wiarą.

[żródło: www.luteranie.pl]

Reformacja

Dnia 31 października 1517 r. profesor uniwersytetu, mnich, zakonnik
augustanów, dr Marcin Luter przybił na drzwiach kościoła zamkowego
w Wittenberdze swoje tezy, czyli twierdzenia.
wezwał uczonych teologów do publicznej dysputy religijnej na temat
istoty i skuteczności odpustów. To drobne na pozór zdarzenie stało się
początkiem Reformacji Kościoła.
Reformacja dała nam Ewangelię głoszoną w języku ojczystym,
jedyne źródło i sprawdzian prawdy, a wraz z nią naukę
o usprawiedliwieniu człowieka przed Bogiem dla wiary, a nie dla
uczynków.
Reformacja nałożyła na wierzącego osobistą odpowiedzialność
za jego postępowanie. Nauczyła przyjmować z szacunkiem przekonania
religijne odmienne od naszych. Sprzyjała rozkwitowi oświaty i nauki.
W mniejszym lub większym stopniu znaczna część ludzkości do dziś korzysta z dobrodziejstw, które przyniosła Reformacja.
Marcin Luter wielkością swojego ducha wyrósł ponad poziom swojego narodu. Dał początek wielkiej Reformacji i stał się wielkim reformatorem Kościoła.

Kalendarium życia Marcina Lutra

10.11.1483 r.

– W Eisleben przyszedł na świat Marcin Luter jako
drugi z kolei syn. Ojciec pracował w kopalni miedzi,
a matka dźwigała na plecach chrust, aby mogła wyedukować
dzieci.
Marcin wraz z rodzeństwem wychowywany był
w posłuszeństwie i karności w stosunku do rodziców
i w bojaźni Bożej. Rodzice nauczyli go szczerze modlić się
i zaszczepili w jego sercu ducha bogobojności.

1497 r.

– Jako 14- letni chłopiec rozpoczął naukę w szkole katedralnej
w Magdeburgu. Żył jak inni ubodzy żacy o proszonym chlebie,
chodząc od domu do domu śpiewając. Dzięki Opatrzności
Bożej spotkał Ursulę Cotta i spędził pod jej dachem cztery lata
wolny od troski o chleb powszedni. Przykładał się do nauki
i prześcignął w postępach innych uczniów.

1501 r.

– Udał się na sławny uniwersytet w Erfurcie. Zgodnie z wolą ojca
miał się poświęcać studiom prawniczym. Sytuacja materialna
rodziny znacznie się polepszyła i odtąd Marcin nie musiał
martwić się o swój byt. Był pilnym studentem. Mawiał: „Usilna
modlitwa stanowi połowę nauki.”

1505 r.

– Luter zdobywa tytuł magistra filozofii.
Zaskoczony i przerażony gwałtowną burzą w drodze
z Mansfeldu do Erfurtu przyrzekł: „Święta Anno, ratuj, a zostanę
mnichem.”
Dotrzymał obietnicę wstępując w Erfurcie do klasztoru
augustanów, w którym przebywał do 1508 r.
W ciągu trzech lat uchodził za wzorowego mnicha, otrzymał
święcenia kapłańskie, pilnie studiował Pismo Święte.

1508 r.

– Za radą przełożonego wszystkich klasztorów św. Augustyna –
Jana Staupitza książę elektor saski Fryderyk Mądry powołał
Marcina Lutra na profesora teologii w założonym przez siebie
uniwersytecie w Wittenberdze.

1510 r. – 1511 r.

Odbył podróż do Rzymu. Wrócił z mieszanymi uczuciami,
widząc rozpustę i zepsucie w świętym mieście Piotrowym.

1512 r.

– Uzyskał stopień doktora Pisma Świętego.

1513 r. – 1517 r.

Badał Biblię, którą wykładał studentom i braciom
zakonnym. Wygłaszał kazania i prowadził pracę duszpasterskie

1514 r

– Rozprowadzany w Niemczech wielki odpust miał dostarczyć
funduszy na dalszą budowę kościoła św. Piotra w Rzymie.

1517 r.

– Luter poznał z bliska działalność odpustową Jana Tetzla, który
przybył do Wittenbergi.
Spisał 95 tez i przybił je na drzwiach kościoła zamkowego.

1518 r.

– Kardynał Kajetan w Augsburgu usiłował na sejmie przekonać
Lutra, że błądzi. Luter stał jednak niewzruszenie na fundamencie
Pisma Świętego.

1519 r.

– Luter wziął udział w 3- tygodniowej dyspucie w Lipsku.

1520 r

– Papież obłożył Lutra bullą klątwy, którą Luter spalił za miastem.

1521 r.

– Na Sejmie w Wormacji w obecności cesarza, książąt
i przedstawicieli stanów Rzeszy Niemieckiej Luter złożył
swoje wiekopomne wyznanie: „Mogę być przekonany
świadectwem Pisma Świętego albo jasnym, oczywistym
dowodem. Boć papieżowi i soborom nie wierzę, jasna
bowiem i oczywista to rzecz, że się często myliły i przeczą
sobie wzajemnie. Związany przekonaniem sumienia
na podstawie Słowa Bożego nie mogę i nie chce niczego
odwołać, boć niepewna i niebezpieczna to rzecz czynić
cośkolwiek wbrew swemu sumieniu. Tak mi Boże dopomóż.
Amen.”

Cesarz Karol V pozostał nieprzychylny i ogłosił wobec Lutra
tzw. edykt wormacki. Od tej pory Luter został wyjęty spod .
prawa. Jego zwolennicy także.
1521 r.-1522 r. – Luter jako Rycerz Jerzy przebywał na zamku
w Wartburgu pod Eisenach. Ratuje to mu życie.
Otoczony opieką zaczął pracować nad postyllą,
tj. zbiorem kazań na wszystkie niedziele i święta, dokonał
przekładu Nowego Testamentu na język niemiecki oraz
niektóre psalmy.

1522 r.

– W obliczu rozruchów Luter wrócił do Wittenbergi i rozpoczął
działalność kaznodziejską.

1522 r.-1523 r.

– W Niemczech wybuchła krwawa wojna domowa.

1524 r.

– Luter zrzucił habit zakonny.

13 VI 1525 r.

– poślubił Katarzynę von Bora. Po latach powiedział:
„Bóg chciał mego dobra, dając mi taką żonę, która troszczy
się o sprawy domowe, tak, że nie muszę jeszcze i tego brać
na siebie.”

1522 r.-1532 r.

– Luter z pomocą Filipa Melanchtona i innych uczonych
przetłumaczył całą Biblię na język niemiecki. Za życia Lutra
wyszło 377 jej wydań.

1529 r.

– Luter napisał Duży Katechizm dla kaznodziejów
i Mały Katechizm dla ludu.

1530 r.

– W czasie sejmu augsburskiego przebywał na zamku
w Koburgu obłożony klątwą i banicją.

1537 r.

– Książęta i członkowie Związku Szmalkaldzkiego przyjęli
ułożone przez Lutra „Artykuły Szmalkaldzkie”, w których
ostatecznie zerwano z Rzymem i ogłoszono niezawisłość
Kościoła Ewangelickiego.

I 1546 r.

– Luter udał się z pokojową misją do Eisleben, by pogodzić
zwaśniony ród Mansfeldów.

18 II 1546 r.

– Wielki Reformator, ksiądz doktor Marcin Luter oddał
ducha Bogu, ufny w miłosierdzie Pańskie i łaskę Chrystusa.

Jego ostatnie słowa w dniu 16 II 1546 r.: „Nikt nie rozsmakował się
dostatecznie w Piśmie Świętym, choćby i sto lat rządził w zborach
wraz z prorokami jak Eliasz i Elizeusz, z Janem Chrzcicielem, Chrystusem i apostołami….Jesteśmy żebrakami, to jest prawdą

 

Katarzyna von Bora

Pierwsze pastorowe, żony reformatorów musiały stawić czoła tym,
którzy nie mogli pogodzić się z faktem, że ksiądz ma żonę.
Rola żony duchownego stała się nowym wzorem dla kobiet XVI wieku.
Była to kobieta odpowiedzialna nie tylko za rodzinę, ale również za parafię, finanse i tłumy ludzi odwiedzających dom, głodnych, chorych i potrzebujących wsparcia.
Żona Marcina Lutra, Katarzyna von Bora, zwana przez reformatora Kasią lub panem Kasią była oparciem i partnerką dla najsłynniejszego człowieka Reformacji.
Wniosła istotny wkład w rozumienie roli kobiety, matki i żony.
Czytała Biblię, przysłuchiwała się teologicznym dysputom, i być może, gdyby miała więcej czasu i sił sama napisałaby traktat teologiczny albo wygłaszałaby kazania.
Bez Katarzyny Marcin Luter nie osiągnąłby tego, co osiągnął. Bóg dał mu właściwą towarzyszkę życia.
A oto kilka faktów z życia Katarzyny von Bora.

1499 r.

– przyszła na świat w zamożnej rodzinie ziemskiego właściciela.

1515 r.

– jako 16- letnia dziewczyna składa śluby kościelne w klasztorze
benedyktynek

1523 r.

– po 8 latach, z 8 zakonnicami opuszcza klasztor i dociera
do Wittenbergi. Przebywa w domu malarza Łukasza Cranacha.

1525 r.

– Hieronim Baumgärtner obiecuje jej małżeństwo, ale po
wyjeździe nie daje znaku życia. Marcin Luter interweniuje w tej
sprawie listownie.

13.06.1525 r.

– Katarzyna i Marcin biorą ślub. Zamienione w trakcie
ślubu pierścienie zachowały się do dziś. Na jednym z nich
znajduje się napis: Co Bóg złączył, człowiek niechaj
nie rozłącza.
Na świat przychodzą ich dzieci: Jan, Magdalena, Marcin,
Paweł, Małgorzata, z których przeżywają tylko Jan, Marcin,
Paweł i Małgorzata.
Lutrowie przygarniają 8 sierot z nimi spokrewnionych, a po
zarazie – koleją czwórkę.

1540 r.

– Luter kupuje żonie majątek Zűlsdorf należący do brata
Katarzyny, spełniając jej marzenia, by siać, zbierać plony,
robić zapasy i przetwory.

1542 r.

– Luter spisuje testament, w którym ustanawia żonę jedyną
spadkobierczynią. Dziękuje jej bardzo serdecznie, bo jako
pobożna i wierna małżonka z miłością pomagała mu we
wszystkim.

18.02.1546 r.

– W Eisleben umiera Marcin Luter. Po sprowadzeniu jego
zwłok do Wittenbergi zostaje pochowany w kościele
zamkowym.
Testament Lutra nie zostaje uznany przez prawników, ale
książę elekt rozstrzyga spór na korzyść Katarzyny.
Nie oznacza to jednak, że wdowa może swobodnie dypo-
nować majątkiem.

1547 r.

– Katarzyna musi opuścić dom i uciekać najpierw do Magde-
burga, potem do Brunszwiku.
Po powrocie rodzina Lutrów zastaje zniszczone ogrody.
Największym zmartwieniem żony Lutra jest wykarmić
rodzinę.

1552 r.

– W obawie przed cholerą Katarzyna z Pawłem i Małgorzatą
wyjeżdżają do Torgawy. Konie poniosły powóz i Katarzyna
wpadła do rowu. Mocno poturbowana słabła z dnia na dzień.
Odeszła 20.12.1552 r. w Torgawie.
Pochowano ją w miejskim kościele, z dala od umiłowanego
doktora Marcina Lutra.